About Report a problem

Menu

exagito

exagito, to rouse, keep in motion, disquiet, harass, persecute, disturb, torment, vex

BWL

rem publicam seditionibus exagitant
they stirred up the republic with insurrections

Could not find exagitans in Logeion dictionaries.

exagitans Verb: present active participle feminine vocative singular, Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle masculine vocative singular, Verb: present active participle feminine nominative singular, Verb: present active participle neuter accusative singular, Verb: present active participle neuter vocative singular, Verb: present active participle neuter nominative singular of exagito

See exagitans in Morpho

ex-ăgĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. a., to drive out of its position or place; to stir up, rouse up, disturb.
  • I Lit. (very seldom): ut quicquid faecis subsederit exagitet, et in summum reducat, Col. 12, 19, 4: vis (venti) exagitata foras erumpitur, Lucr. 6, 583. —Poet.: lustra ferarum Venatu, to disturb, Sil. 16, 553: lepus hic aliis exagitandus erit, to rouse, start, Ov. A. A. 3, 662; cf. Petr. 131, 7.—
  • II Trop., to rouse up (qs. like a wild beast), to disquiet, harass, persecute, disturb, torment.
    • A In gen.: insectandis exagitandisque nummariis judicibus, Cic. Att. 1, 16, 8; cf. Prop. 2, 8, 19: permulti sedes suas patrias, istius injuriis exagitati, reliquerant, Cic. Verr. 2, 3, 18: ab Suevis complures annos exagitati bello premebantur et agricultura prohibebantur, Caes. B. G. 4, 1, 2; cf. id. ib. 2, 29 fin.: at omnes di exagitent me, si, etc., Hor. S. 2, 6, 54; cf. Ov. F. 5, 141: exagitari verberibus Furiarum, Suet. Ner. 34: quos flagitium, egestas, conscius animus exagitabat, Sall. C. 14, 3: senatus vulgi rumoribus exagitatus, id. ib. 29, 1: rem publicam seditionibus, id. ib. 51, 32.—
    • B In partic.
      • 1 To scold, rail at, to attack violently, to censure, criticise, satirize, rally (cf.: objurgo, improbo, increpo, vitupero, calumnior, reprehendo; peto, incuso, etc.): hi omnes convicio L. Lentuli consulis correpti exagitabantur, Caes. B. C. 1, 2, 4: cum etiam Demosthenes exagitetur ut putidus, Cic. Or. 8 fin.; cf. Suet. Aug. 86: inventi sunt, qui hanc dicendi exercitationem exagitarent atque contemnerent, Cic. de Or. 3, 16: in rebus palam a consularibus exagitatis et in summam invidiam adductis, id. Fam. 1, 1 fin.; cf. Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 3: exagitabantur omnes ejus fraudes atque fallaciae, Cic. Clu. 36, 101; cf. id. Sull. 21: quod apud Lucilium scite exagitat in Albucio Scaevola, quam lepide lexeis compostae, etc., id. Or. 44, 149.—
      • 2 To stir up, irritate, excite: coepere (tribuni) senatum criminando plebem exagitare, Sall. C. 38, 1; cf. vulgum, id. J. 73, 5.—In a good sense: hujus disputationibus et exagitatus maxime orator est et adjutus, incited, urged onwards, Cic. Or. 3, 12.—Of abstract objects: in tali tempore tanta vis hominis leniunda quam exagitanda videbatur, Sall. C. 48, 5; Tac. A. 4, 12.—
        • b Transf., to stir up, excite the passions themselves: ne et meum maerorem exagitem et te in eundem luctum vocem, Cic. Att. 3, 7, 2; tristes curas, Luc. 8, 44: furores immiti corde, Cat. 64, 94.

Saved

Recent