experiens
experiens, experienced, enterprising, active, industrious
expĕrĭens, entis, Part. and P. a., from experior.
experiēns, entis, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. experior no. II), I) sich in etwas versuchend, unternehmend, tätig, geschäftig, promptus homo et exp., Cic.: vir acer experiensque, Liv.: Ulixes, Ov.: ingenium (Ggstz. desidia), Ov.: experientissimus ac diligentissimus arator, Cic. – m. in u. Abl., in bellicis rebus experientissimus, Vulg. 2. Mach. 8, 9. – m. Genet., experiens laborum, ausdauernd in Mühsal, Ov. met. 1, 414. – II) erfahren in usw., kundig, experientior instructiorque discessit, Augustin. conf. 6, 9: iste (in) hāc arte experientior fuit, Isid. 16, 24, 2. – m. Genet., experientissimus belli, Nazar, pan. 25, 4: rei militaris experientissimi duces, Arnob. 2, 38 in.
expĕrĭēns, (14) tis, part. prés. de experior || adjt , actif, agissant, entreprenant : Cic. Verr. 2, 4, 37 ; Clu. 23 ; Liv. 6, 34, 4 || -tissimus Cic. Verr. 2, 3, 53.
- 1. ondernemend, druk, actief [vir; arator; ingenium];
- 2. (Ov.) standvastig [Ulixes; (in: gen.) laborum];
- 3. (August.) ervaren, kundig.
experiēns entis, adj.with sup.
- P. of experior, experienced, enterprising, active, industrious: homo: vir, L.: experientissimus arator: genus experiens laborum, used to, O.