exspiratio
exspiratio, a breathing out, exhalation
exspīrātĭo (expīr-), ōnis, f. [exspiro],
- a breathing out, exhalation: terrae, Cic. N. D. 2, 33, 83.
exspīrātio, ōnis, f. (exspiro), die Ausdünstung, stercorum, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 1, 14: Plur., exspirationes terrae, Cic. de nat. deor. 2, 83.
motum siquidem cordis ~onemque et respirationem continua esse oportere
ad constrictionis et dilatationis officium ut ~onem et respirationem cordis operetur
quamdiu animal inspirat et exspirat aera, vivit; quamcito deficit inspiratio et ~o aeris moritur
utrum in plantis sit ~o et inspiratio
[aer ] in medio contentus non habens ~onem conculcatus calefit
erit aliud genus ~onis que tamen communiter loquendo potest dici evaporatio
sub isto centenario u dicit quod pene omne regnum exspirabat ‥ quod u significat ~onem perfectam
venientes †aut [l. ante ] diem ~onis salvi conductus
a fine et ~one predicti termini annorum
exspīrātĭō, ōnis, f. (exspiro), exhalaison : Cic. Nat. 2, 83.
exspīrātiō (expīr-) ōnis, f
- exspiro, a breathing out, exhalation: terrae.