falerae
falerae, s. phalerae.
fălĕræ, v. phaleræ.
Fuit insuper magnificus in equitaturis et equorumVide Phaleræ.Faleris .
De quadam Falera data Vannereto, xx. sol. Turon.
Caveant de cetero Hispaniæ et Vasconiæ, et alii omnes Abbates Ordinis, ne sellis equorum curiosis, aut frenis ornatis laminis, vel lunulis stanneatis, nec strepis utantur ferreis, sed absque omni Faleramento curioso sint hæc omnia.Vita S. Remigii Rotom. Archiep. inter eadem Anecd. tom. 3. col. 1667 :
Non enim oblectabant ejus animam Faleramenta divitiarum, nec aulicorum copia ministrorum, cujus erat omnis ab intus gloria de conscientia pura et fide non ficta.Gesta Abb. Gemblac. apud Acherium tom. 6. Spicil. pag. 505 :
Venerabilis itaque Erluinus patris proprii studio literalis scientiæ imbutus documentis, cum in præsenti sæculo cerneret nihil agi utilitatis, cœpit æstuare... dans operam ut postpositæ vitæ lubricæ Faleramentis, Cœnobitarum sponte conglomeraretur phalangi.
Ornare, colorare, Laurentio in Amalthea ex Vocabulario Ecclesiastico, ubi mallet
Phalerare: quo usus est S. Ambrosius in Lucam lib. 2. cap. 18.
Falerare sonipedes, Equos sternere, ornare, in Miraculis S. Swithuni, Julii tom. 1. pag. 331. Hinc cum pompa et apparatu aliquid agere, in Charta fundationis Sacræ Capellæ Bituric. tom. 2. novæ Gall. Christ. col. 28 :
Ad cujus gaudia triumphantisVide Equus Phaleratus et Phalerare.(Jerusalem) militans assidue filia pro suæ possibilitatis modulo Falerando, Altissimo repræsentat.