feto
fēto (foet-), āre, v. n. and a. [2. fetus] (post-Aug.).
- I Neutr., to bring forth, breed, hatch: in quibus (paludibus) plerumque fetant (anates), Col. 8, 15, 7: silvestres gallinae, id. 8, 8, 12: cf. ib. § 8.—
- II Act., to make fruitful, fructify, impregnate: feminas, Aug. de Cons. Evang. 1, 25: armenta, id. Civ. D. 5, 7 al.
fēto, āre (*feo), I) intr. brüten, hecken, v. Vögeln, Col. 8, 8, 8 u. 8, 15, 7: v. Schafen, Vulg. psalm. 77, 10. – II) tr. befruchten, armenta, feminas, Augustin. de civ. dei 5, 7 u.a.
ita ‥ quod dama cum ~one suo et alie fere nostre liberum habeant ingressum et egressum
quidam ~o inventus fuit in campo de E. mortuus
perdonavimus ‥ transgressionem quam fecit ‥ per captionem unius ~onis sine licencia
transgressionem ‥ capiendo in foresta de P. tres bissas et unum †feconem sine licencia
†feconem bisse
unum †feconem dame
si ‥ cervum, bissam, vel ~onem ‥ ceperit
convicto de capcione cujusdam cervi et †fecone unius bisse(
See: fetare
fētō, āre (fetus), ¶ 1 intr., pondre : Col. Rust. 8, 15, 7 ¶ 2 tr., féconder [en parl. dʼun mâle] : Aug. Civ. 5, 7.
- 1. voortbrengen;
- 2. zwanger maken, bevruchten.