flabrum
flābrum, ī, n. (flo), das Blasen, Wehen des Windes, cum aër calidus flabro movetur, Macr. 7, 8, 14: gew. im Plur. (s. Serv. Verg. georg. 2, 293), Lucr., Verg. u.a. Dichter.
contra gelida brumarum ~a e climate olim septentrionali emergentia
mutatione ~orum vel nubium
licet irruat aequora ventus, / saeviat aut pelagus validis motabile flabris
extensaque avidis volitabant carbasa flabris
vultusque minaces / per tenebras animam terrebant agmine spisso / diversisque modis agitabant turbida flabra
in cacumine vero montis silva crebris frondibus ventorum ~a suscipit
vela tandem nimiis temptationum ~is dissilierant
ex quarum nebulis et Vulcanie insule fumo predicens futura ventorum ~a
Eolus ‥ tenens sub pedibus ~a, instrumenta fabrilia
a flee flape , flabellum, ~um, muscarium, muscularium