fomen
fōmen, inis, n. (foveo) = nutrimentum, Gloss. V, 202, 6.
ut merito deinceps caelesti fomine flagrans / egregius doctor verbi clustella resolvat
verba Maronis / dulcia gustanti mella sophie / fomine jam tali concipienti ‥
nec abit transacta voluptas: / stat sibi docta sui semper habere fomen