frit
frit (n. indecl.) vocatur illud summa in spica jam matura, quod est minus quam granum, Varr. R. R. 1, 48, 3.
frit, das Oberste an der Ähre, das kleiner als ein Korn ist, noch Varro r. r. 1, 38 extr.
frit, n. ind., pointe de lʼépi : Varro R. 1, 48, 3.
frit, indecl., n.: parte estrema della spiga di grano
⯀ ne frit quidem Pl neppure un fico secco.