fugator
fŭgātor, ōris, m. [fugo],
- he who puts to flight (post-class.): mortis, Tert. adv. Marc. 5, 10.
fugātor, ōris, m. (fugo), der Verjager, mortis, Tert. adv. Marc. 5, 10.
exaudivit eum ‥ Dominus et oracione delecti sui Ricardi placatur, omnem illam turmam terribilem coegit ad fugam. ‥ cum autem predam ‥ demones perdidissent, molliebantur vindictam accipere de suo ~ore Ricardo
H. de Filtham debet j fug’ pro recto de terra patris sui
T. prepositus r. c. de iiij m. argenti et de j fugatario ‥ et debet j fugator’
pro xl m. argenti unde x m. sunt pro duobus ~oribus quos reddere solebant [(1200 ]
burgenses Salop’ debent ‥ x m. pro ij ~oribus de veteri cremento
fugitor,(chasur
hic fugatorius,chasur
et x I. ‥ pro ‥ vadiis ‥ Willemi Buffard ~oris canum regis missorum per regem ad partes comitatuum predictorum cum xxxiiij canibus regis
et in stipendiis ‥ duorum carrucariorum, ij fugatorum, j caretarii, j servientis qui fuit ultra messores, ij herciatorum apud B., et custodis boum apud W.
de ~oribus carucarum. ~orum autem ars est ut boves eque sciant conjunctos fugare, ipsos non percutiendo, pungendo, seu gravando
in ij †figatoribus [sic MS ] et j meiatore ‥ ad taxam iiij s. iij d.
in ij †figatoribus
debet invenire j curtanam cum iiij bobus et j ~ore
pro qualibet caretta de duobus bonis hominibus ~oribus ‥ provideri
inde computat in liberacione j carectarii, ij carucariorum, iij ~orum, iij bercariorum, et j vaccarii per annum, lj quarteria
Johannes le Reve ‥ ~or caruce capit per diem ij d. et cibum in yeme
in hujusmodi feodo Johannis Abbot ~oris plaustri et custodis boum hujus hospicii(
fŭgātŏr, ōris, m. et -trīx, īcis, f. , celui, celle qui chasse, qui met en fuite : Tert. Marc. 5, 10 ; Scorp. 12.