fuma Save DMLBS Du Cange fuma [LLgl. ~a, terra; ? l. ruraorhumus] , ground. horum archon, atrociter / fumam verrens, ferociter / furibundus cum flamine / veniebat a cardine (Aldh.) Carm. Aldh. 1. 34; ~a, terra GlC F 417. FUMA, Rheda minor, apud Papiam MS. Editus perperam fama præfert. Vide Funa.