fundibalus

fūndibalus, ī, m. (funda u. βάλλω), eine Schleudermaschine, Ambros. epist. 37, 40. Isid. orig. 18, 10, 2. Vgl. fundibulum.

fundibalus, fundibulum [LL] , sling. b siege catapult. terrestris creaturae quam teres vertigo caeli in modum rotantis ~bali circumgirat Aldh. VirgP 11; Id. Aen. 74 (Fundibalum) tit. (v. 2 errare 1a); ~bulorum Id. PR 138 (v. exercitatio 2); fundiblum, stœflithere Ælf. Gl. 142; 10‥ ~balum, stœfliðere WW.  b oleum ignitum ‥ in milites ~balis jaculabantur W. Malm. GR IV 369 p. 427; s1266 edificia castri ‥ fuerant ~bulorum jactibus conquassata Wykes 194; in his insulis primitus inventa est funda cum qua emittimus lapides, unde Baleares dicte sunt; ‘belli’ Grece dicitur ‘mittere’ Latine, unde ‘balista’, quasi ‘missa’, et fundabulum Eul. Hist. II 119.

fundĭbălus, ī, m. (funda, βάλλω), machine à lancer des projectiles : Isid. Orig. 18, 10, 2 ; Gloss.