gerulus
gerulus, a carrier, porter
gĕrŭlus, i, m. [gero].
- A A bearer, carrier: nae ille alium gerulum (argenti) quaerat sibi, Plaut. Bacch. 4, 9, 79 (1003); Hor. Ep. 2, 2, 72; Col. poët. 10, 310; Suet. Calig. 40; Sid. Ep. 8, 13; Inscr. Orell. 575; 874; 976; Schol. Juv. 6, 477.—
- B One who does something, a doer: gerulus ὁ πράττων, ὁ πρακτήρ, Gloss. Philox.; cf. gerulifigulus.
gerulus, a, um (gero), I) tragend, subst., der Träger, die Trägerin, a) m., Plaut., Hor., Suet. u.a.: ger. lecticae, Schol. Iuven. 6, 477: geruli litterarum, Briefboten, Sidon. epist. 2, 11, 2. – b) f., die Trägerin, das Kindermädchen, Apul. met. 6, 4. Vulg. Ruth 4, 16. Tertul. de anim. 46: v. den eintragenden Bienen, Plin. 11, 24. – c) n., cornua potuum gerula, Solin. 20. § 5. – II) der etw. zu vollbringen bestimmt ist, der Vollbringer, Paul. ex Fest. 95, 10; vgl. Gloss. ›gerulus, ἀχθοφόρος, ἀνύτης, διοικητής‹ u. ›geruli, πρακτηρες‹.
tantas diliciarum affluentias ~is ‥ gestantibus
adest ~us fidelis ‥ per cujus manum mittere poteris quod ‥ animus nobis dirigere curaverit
dum id a ~o [AS p. 466: ] nuntiatum fueritfram œrendracen
advenit ‥ ~us ex ‥ reginae monasterio, qui ei de ‥ fratris ‥ morte nuntiaret
visne ut binos convocem ~os qui te ad sanctam bajulent tumbam ‥?
quidquid ‥ visum est opportunum in ‥ ministerio ecclesiae ‥ in qualibet rerum divinarum elegantia prorsus aggessit praeclaris ~is ‥ Gregorii vigilantia
ora, genas, oculos nostri fodiendo †genulos [(MS: gerulos ], / interimunt populos inter agri tribulos
~um litterarum ‥ destinavimus
ccc accipiat s. de manu praesentium ~i(
acceptis ‥ apicibus et ‥ muneribus per hunc hujus praesentis cartulae ~um ‥ gavisus sum
o beatuli diptice geruli
sapiens architectus nominisque Christi ~us
celeberrimus ille nominis Christi ~us
ut ‥ Deus ‥ hoc ministerium corporum ‥ Christi ~um benedictione ‥ implere dignetur
coram cancellario ‥ regis, ‥, duce Cornubie custode Anglie, domino Willelmo de Mundene ~o sigilli privati ducis predicti
quasi nutrix ~a dilectos alumnos extensis ulnarum sinibus refocilans
~a, quae infantes portat
~amberendan
honoranda nutrix [uxoris ] ‥ et ~a
norys of children , nutrix, ‥ ~a
domus ‥ Rievall’ concipiens in utero terciam filiam ‥ partum ‥ minitavit. ‥ obstetrices Alredum ‥ ad prolem recenter fusam ~um et nutricium elegerunt, affirmantes cito grandiusculam futuram si ejus sollicitudinis lacte nutriretur
de rheda: ‥ desiderat hujus vehiculi compositio ‥ temones etiam cum ~is
~us,malehors ‥ somnour hors
gĕrŭlus, (14) a, um (gero), ¶ 1 qui porte, porteur (porteuse) de : m. , Pl. Bacch. 1002 || f. , Apul. M. 6, 4 ; Plin. 11, 24 || n. , Sol. 20 || subst. m. , litterarum gerulus Sid. Ep. 8, 13, messager, courrier || porteur, portefaix : Hor. Ep. 2, 2, 72 ¶ 2 auteur [dʼune action] : P. Fest. 65, 10 ; Gloss. Phil.
gerulus ī, m
- GES-, a carrier, porter, H.
Gerŭlus
A porter. See baiulus.