gessum
gessum, s. gaesum.
Pilum proprie est hasta Romana, utS. Augustinus Locut. de Josue lib. 6 :Gessa Gallorum, Sarissæ Macedonum.
Septuaginta Interpretes, qui posuerunt Geson,(Josue 8. 18.) miror, si et in Græca lingua hastam vel lanceam Gallicanam intelligi voluerunt, ea quippe dicuntur Gesa.
Jaculum totum ex ferro. Pollux lib. 7 :
Δορύξους, δόρυ ὁλοσίδηρον, καλεῖται δὲ γαισός, και ἐστι λιβυκόν.Ita apud Pausaniam in Atticis legendum monent viri docti,
Matth. Paris ann. 1256 :Clavam cum jaculo, venabula, Gesa, bipennem.
Cum jaculis ... Danisque securibus et Gesis ... hostiliter insequuntur.Vide Gisarma. Gesi jaculum missile etiamnum a Vasconibus vocari, auctor est Oyenartus in Notitia Vascon. pag. 42. in Consuetud. Britan. art. 712 :
Goutiere ou Gesse pour porter les eaux communes.
Vir fortis. Gesa hasta Gallorum lingua. Ita Glossæ MSS.
Mercenarii milites ; Gesi Fortes viri, apud Sussannæum in Vocabulario.
In laborandis parvis capellis ecclesie S. Marci cum-Gisso . (Edif. publ. 1467-71. f. 43. arch. Vatic.)
Occasione manifacture 22. niccularum deGesso per eum in capellis ecclesie S. Marci factarum. (Edif. public. 1467-71. f. 54. arch. Vatic.)