gesticulator
gestĭcŭlātor, ōris, m. [gesticulor],
- a posturemaker, pantomime: corporis, Col. 1 praef. § 3: Atellanus, Tert. Spect. 17.
gesticulātor, ōris, m. (gesticulor), der Gebärdenspieler, Pantomimist, corporis, Col. 1. praef. § 3. – Tert. de spect. 17 jetzt Oehler Atellanus gesticulatur.
gesticulor ‥ et inde ~or
delicias alias, oculus quas gestit et auris, / gesticulator habet; gestus non omnibus unus, / cuique suus
forte enim non bene dicebant quod tale Theodorus tragedie ~or; nulli enim unquam permisit †aut [l. ante; cf. ] se inducere neque vilium hypocritarum tanquam appropriatis theatris primis auditibusinducere 1e
gestĭcŭlātŏr, ōris, m. (gesticulor), gesticulateur : corporis Col. Rust. 1, præf. 3, pantomime.