gruma
grūma and grūmātĭcus, v. grom-.
grūma, s. grōma.
si pennam fractam extrahere volueris sine dolore, accipe sanguinem parve ~e vel sanguinem muris vel ratonis et unge locum [] but ? cf.: de grumillo jus exprime ‥ Adel. CA 13
grūma (grō-), æ, f. (γνώμων), alidade [instrument dʼarpentage] : P. Fest. 96, 15 || centre dʼun camp où la perche dʼarpentage était plantée de manière à diviser le camp en 4 rues qui aboutissaient à ce point : Hyg. Grom. Const. lim. p. 145, 11.
Et omnes lacoras usque ad Grumam seu silvam, etc.
Gronna.
Gromavel
Gruma.
Figura geometricalis.
Groma, ut habet Festus,
Groma.
Groma.
gruma, ae, f.: zucca selvatica (?) Ambr.