gulose
gŭlōsē, adv., v. gulosus fin.
gulōsē, Adv. (gulosus), leckerhaft, gulosius condire cibos, Col. praef. § 5: gulosissime nutrit, Tert. de res. carn. 1.
hec gula, unde gulosus ‥ et ~e et hec gulositas
Bachi more cave calices haurire gulose
mulier ‥, dum ~e pranderet olus, penam gulositatis incurrit, nam gutturi os stetit infixum
nec sufficit gule ut variorum ferculorum materias, nisi variet et colores, ut et idemptitas, mater satietatis, improbe gulositatis non hebetet acerbitates acutas, et ut ab oculorum aspectu delectabiliter gustus ~ius irritetur
multi pre calore ita nimis siciunt, dum bibunt quantumcumque potum amarum non senciunt, sed ~e [ME: ] se ingurgitantȝiverliche
propter consuetudinem ~e vivendi
gŭlōsē [inus.], en gourmand, gloutonnement || -sius Col. Rust. præf. 5 ; -issime Tert. Res. 1.