gustabilis
gustābĭlis, e, adj. [gusto],
- appetizing, Ambros. de Noe, 15, 52.
gūstābilis, e (gusto), schmeckbar, Ambros. de Noë 15, 52.
gustus est sensus proprie saporum perceptivus. ‥ lingua ‥ est concava ‥ ut ‥ humorositatem rei ~is resolutam in se suscipiat, ‥ porosa ut quod esset grossum vel subtile de re gustanda ad nervos ‥ subintret
[aranea ] ‥ capiti [musce ] insidens ejus humiditatem sugit, et de tali muscarum venatione vivit; nam ejus ~e proprie est talis humor, sicut ~e apis est mel
animalia [nutriuntur ] secundum rationem ~is in quantum movet sensum
~ium quedam sunt saporosa in actu ‥ quedam saporosa in potentia
de ~i et ejus medio et conditionibus
~e ad naturam transit gustantis
gustābĭlis, e (gusto), quʼon peut goûter : Ambr. Noe 15, 52.