hamatus
hamatus, furnished with a hook, hooked
hāmātus, a, um, adj. [hamus], furnished with a hook, hooked.
- I Lit.: ungues, Ov. M. 12, 563: harundo, id. ib. 5, 384: sentes, id. ib. 2, 799.—
- B Transf., shaped like a hook, hooked, crooked: hamatis uncinatisque corporibus concreta haec esse dicat, * Cic. Ac. 2 (Luc.), 38, 121: ensis, i. q. harpe, Ov. M. 5, 80 (cf.: ferrum curvo tenus abdidit hamo, id. ib. 4, 720).—
- II Trop.: hos ego viscatis hamatisque muneribus non sua promere puto, sed aliena corripere, i. e. catching, alluring, Plin. Ep. 9, 30, 2 (cf. with hamus, id. Pan. 43 fin.; Mart. 6, 63, 5; v. hamus, I. B. 1. b.).
hāmātus, a, um (hamus), hakig, I) eig.: A) = mit Haken versehen, ungues, Ov.: arundo, Ov.: sentes, stachelige, Ov. – B) haken- od. angelförmig gekrümmt, hamata uncinataque corpora, Cic.: corpuscula angulata et hamata, Cic.: ensis = harpe, Ov. – II) übtr., munera, gleichs. angelnde, eigennützige, Plin. ep. 9, 30, 2.
hāmātus, (13) a, um (hamus), ¶ 1 qui a des crochets, crochu : hamata corpora Cic. Ac. 2, 121, atomes crochus ¶ 2 qui a une pointe recourbée : Ov. M. 5, 80 || [fig.] viscata hamataque munera Plin. Min. Ep. 9, 30, 2, présents garnis de glu et dʼhameçons, c.-à-d. présents intéressés.
- 1. (Ov.) voorzien van weerhaken [harundo, sagitta pijl met weerhaken; sentis stekelige doornstruik];
- 2. haakvormig, gekromd [ensis; corpora];
- 3. (Plin. Min.) (metaf.) munera -a lokaas;
- 4. (Mel.) lorica -a maliënkolder.
hāmātus
adj.
- hamus, furnished with a hook, hooked: ungues, O.: harundo, O.—Shaped like a hook, hooked, crooked: corpora: ensis, O.