hypercatalecticus
hypercatalēcticus, a, um, spätlat. Form für hypercatalectus (w. s.), Serv. Verg. ecl. 8, 78. – ➳ Bei Diom. u.a. Gramm, falsche Lesart für hypercatalectus, w. s.
hўpercătălectĭcus Serv. B. 8, 78, et mieux hypercătălectus versus, vers hypercatalectique, qui a une syllabe de trop : Diom. 502, 7 ; Prisc. Vers. Æn. 1, 4.