imbulbito
imbulbĭto, āre,
- v. the preced. art.
im-bulbito, āre (in u. βόλβιτον), bekacken, Paul. ex Fest. 32, 1.
imbulbĭtō, āre (in, βόλβιτον), tr., salir de fumier : Lucil. d. P. Fest. 32, 1.
Lucil. apud
Fest. in
Bubinare. Hæc te imbubinat, et contra te
Imbulbitatille.
scil. hæc menstruo sanguine, ille puerili stercore te stuprantem inquinat.