inamissibilis
ĭn-āmissĭbĭlis, e, adj.,
- that cannot be lost (late Lat.): voluntas pietatis, Aug. Civ. Dei, 22, 30 med.
in-āmissibilis, e, unverlierbar, Augustin. de civ. dei 22, 30, 3. p. 633, 1 D.2 u.a. Eccl.
hec ‥ potestas ‥ ordinis sacerdotalis ‥ perpetua et ~is est
ĭnāmissĭbĭlĭs, e, qui ne peut être perdu : Aug. Civ. 22, 30.