incorruptibilitas
incorruptĭbĭlĭtas (inconrupt-), ātis, f. [incorruptibilis],
- imperishableness, incorruptibility (eccl. Lat.), Tert. Apol. 48 fin.; id. adv. Marc. 2, 16.
incorruptibilitās, ātis, f. (incorruptibilis), die Unvergänglichkeit, Tert. u.a. Eccl.
aes namque non numquam ut saepius dictum est ‥ propter diuturnitatem suae ~atis perseverantiam mentis fidelium ‥ solet designare
natura solis non producit plures soles, quia hec species ‘sol’ in sole qui nunc est salvatur propter ejus perpetuitatem et ~atem
‘in eo ‥ in quo’, in carne, ‘passus est ipse et tentatus, potens est’ [], modo accepta ~ate Hebr. ii 18
constat quidem animas sanctorum que jam celestia tenent necdum plena felicitate frui donec ~ate corporum suorum potiantur
licet angelus major sit homine per ~atem et per actum fruendi Deo
posuit quod ‥ glorificati et damnati habuerint equalitatem miscibilium in virtute et inde habent incorrumptibilitatem; inde primo ponitur ‥ utrum primus parens vel aliquid aliud possit esse incorrumptibile ex equalitate miscibilium secundum virtutem
incorruptĭbĭlĭtās, ātis, f. , incorruptibilité : Tert. Marc. 2, 16.