indecenter
indecenter, Adv. m. Compar. u. Superl. (indecens), unschicklich, unanständig, häßlich, Sen. u.a. – Compar., Sen. ep. 27, 5. – Superl., Quint. 8, 3, 45.
matutinae laudes si ultra modum et ~er tardaverint
quod tantus amicus me postulat non ~er, nullatenus possim negare decenter
ecclesia ‥ plumbeis laminis operta lapideoque tabulatu pro loci natura non ~er exstructa
sacerdotes ‥ externas ‥ familiares ~er levigantes vel potius ‥ humiliantes
terram suffossorio avellit corporaque sanctissima ~er jugulata ac inhoneste condita detegit
~er ‥ ac eciam dissolutissime ‥ se gerit
indĕcentĕr, (14) dʼune manière inconvenante : Mart. 12, 22, 1 ; Quint. 1, 5, 64 || -centius Sen. Ep. 27, 5 ; -issime Quint. 8, 3, 45.