inquinatio
inquĭnātio, ōnis, f. [inquino],
- a defiling: animarum, Vulg. Sap. 14, 26.
inquinātio, ōnis, f. (inquino), die Befleckung, Vulg. sap. 14, 26. Augustin. de civ. dei 2, 4 u.a. Eccl.
debentes templum Domini ab omni ~one purgare
a qua radice ~io illa processerit(
sed major necesse est ~o majore orationum, vigiliarum, et jejuniorum, lacrimarum atque elemosinarum exercitio purgetur
qui [sc. diabolicus spiritus ] maxime gaudet in ~one carnis nostrae
non tamen ex cibo est ~o sed ex malo intellectu et conscientia peccatorum
luxuum ~ones
inquĭnātĭō, ōnis, f. (inquino), souillure, action de souiller : Vulg. Sap. 14, 26.