About Report a problem

Menu

insusurrare

insusurrare [CL] , to whisper, mutter. Ælf. Sup. (v. detrahere a); hec verba auribus ~ans, ‘accipe’, inquit, ‘episcopatum ‥’ W. Malm. GR II 190; talibus ~ando negotium imperantis explere refugit R. Cold. Cuthb. 107 p. 241; sive de interioribus sive de exterioribus bonis adulationis nectentes laqueos insussurare ei non desinunt: euge, euge J. Ford Serm. 65. 8.

Saved

Recent