interluceo
interluceo, to shine in the midst
Frieze-Dennison Vergil
interlūceō, lūxī, 2, n.: to give light through; to open, 9.508.
inter-lūcĕo, luxi, 2, v. n., to shine or glitter forth at intervals (class.).
- I Lit.: duos soles visos, et noctu interluxisse, Liv. 29, 14, 3: quia terrena quaedam animalia plerumque interlucent (in amber), Tac. G. 45, 4; Sol. 20, 3.—
- II Trop.
- A To be manifest, plainly visible: loci interlucent, Auct. Her. 3, 19, 31: quibus inter gradus dignitatis et fortunae aliquid interlucet, by which the degrees of dignity and fortune are distinguished, Liv. 1, 42, 4.—
- B To be capable of being seen through (thin of substance or few in number), to be transparent: interlucet corona (militum), Verg. A. 9, 508: acies, Front. Strat. 2, 3, 16; Veg. Mil. 3, 14.
inter-lūceo, lūxī, ēre, I) dazwischen od. hier u. da hervorscheinen, -schimmern, quia terrena quaedam atque etiam volucria animalia plerumque interlucent (im Bernstein), Tac. Germ. 45, 4: quarum (avium) pennae per obscurum emicant et interlucent, Solin. 20, 3: lilia luteolis interlucentia sertis, Prud. psychom. 354. – unpers., noctu interluxisse, es sei plötzlich hell u. wieder dunkel geworden, Liv. 29, 14, 3. – II) übtr.: A) hervorscheinen, erblickt werden, sich zeigen, ut (loci) distincti interlucere possint, Cornif. rhet. 3, 31: quibus inter gradus dignitatis et fortunae aliquid interlucet, ein Unterschied sich zeigt, Liv. 1, 42, 4: rari per vias interlucent, Ps. Quint. decl. 12, 2. – B) durchscheinen, durchsichtig sein, interlucet corona (militum), Verg. Aen. 9, 508: acies, Frontin. 2, 3, 16. Veget. mil. 3, 14.
See: interlucere
interlūcĕō, (14) lūxī, ēre, intr., ¶ 1 briller à travers : Tac. G. 45 ¶ 2 impers., nocte interluxit Liv. 29, 14, 3, il y eut une lueur intermittente pendant la nuit ¶ 3 [fig.] a) briller entre, apparaître : Her. 3, 31 ; b) aliquid interlucet inter... Liv. 1, 42, 4, une différence se montre entre... ; c) se montrer par intervalles, être clairsemé : Virg. En. 9, 508.
- 1. ertussendoor schijnen, doorschemeren; (onpers.) noctu interlucet het wordt plotseling licht en meteen weer donker;
- 2. licht doorlaten, gaten vertonen; ➤ interlucet corona militum; acies interlucet;
- 3. (metaf.) (v. verschillen) duidelijk zijn; ➤ aliquid interlucet inter er is een duidelijk onderscheid zichtbaar tussen.
inter-lūceō lūxī, —, ēre,
- to shine in the midst: quaedam animalia interlucent (in amber), Ta.—To lighten at intervals, shine irregularly.—Impers.: noctu interluxisse, L.—Fig., to be manifest, be plainly visible: ordines, quibus inter gradūs dignitatis aliquid interlucet, by which distinctions are made, L.—To be transparent: interlucet corona (militum), V.