introversus
intrō-versus (also separately intrō versus), adv. for introrsus,
- towards the inside, inwards (ante-class.): introversus, et ad te Spectant, Lucil. ap. Non. 402, 7: spectantia genua, Varr. R. R. 2, 7, 5: se proicere, Petr. 63, 7.
intrōversus, s. intrōrsum ➳ .
intrōversŭs (16) (-vor-), c. introrsus : Lucil. Sat. 988 [noté en deux mots chez Marx, en un seul chez Bæhrens (781) ] ; Varro R. 2, 7, 5 ; Petr. 63, 7.
Introrsus. Lucil. apud
Non. 4. 188.