irremissibilis
irrĕmissĭbĭlis (inr-), e, adj. [2. inremissibilis],
- unpardonable, irremissible (eccl. Lat.): peccata, Tert. Pudic. 2: blasphemia, Hier. Ep. 42, 1.
ir-remissibilis, e (in u. remissibilis), unerläßlich, unverzeihlich, Eccl. – Dav. Adv. irremissibiliter, Eccl.
impenitentia ceteris ~ior peccatis
damnabile et ~e peccatum
absit ‥ ut ‥ peccatum ~e commiserit quis in vobis
peccatum sic commissum est peccatum malicie ‥ et ideo ~e juxta sentenciam Salvatoris
inseruit, in ultionem peccati quasi irremiscibilis, in suis literis dicti prioris nomen
virtutum vestrarum infrangibilis et ~is constantia
ad eternas et ~es penas
sensum infallibilem, zelum ~em
nisi ‥ ~is emulacio enervate assentacionis blandicias decutiat
poenarum ‥ ~is executio cunctos in officio contineat
irrĕmissĭbĭlis, e (in, remissibilis), irrémissible : Tert. Pud. 2 ; Cassiod. Var. 12, 10.
Et qui contra fecerit, Irremissibiliter solvere teneatur domino pro pœna duodecim denarios.