About

Menu

jactator

jactator [CL] 1 hurler, thrower, one who causes to fly through the air. fundabalista ‥ i. funde ~or Osb. Glouc. Deriv. 225. 2 (~or murorum) one who flings plaster at a wall, dauber, pargeter. comp’ in viij ~oribus parietum et murorum alias vocatis et exist’ dauberes ‥ ad lathandum et daubandum unum magnum gabulum occidentale aule predicte et de novo lathand’, dauband’, et parietand’ unam parietem domus vocat’ le Almushus KR Ac 490/4 m. 2. 3 boaster, braggart. si probus es, non sis jactator de probitate D. Bec. 93; verbosi, ~ores, enormium juramentorum auctores Gir. EH II 37; Walt. Angl. Fab. 23. 11 (v. derisor); CathA (v. jactarius).

Saved

Recent