juba
fiunt generaliter colore fulvo ‥ cum ingentibus ~is leones
narratur: mihi quod dorsum, juba, hinnitus aeque / assimilatur equo
hec ~a,a hors mane
gemini serpentes a Tenedo insula ‥ ~as habebant sanguineas [cf. ]Verg. Aen. II 206
hec ~a, crista
1 jŭba, (11) æ, f. , crinière de cheval et en gén. de tout autre animal : Cic. Div. 1, 73 ; Cæs. G. 1, 48, 7 ; Plin. 37, 142 || crête [de coq, de serpent] : Col. Rust. 8, 2, 10 ; Val. Flacc. 8, 98 || crinière [dʼun casque], panache : Virg. En. 7, 785 || chevelure pendante : Sen. Vita b. 12, 2 || poil du cou [dʼun chien] : Val. Flacc. 6, 111 || chevelure [dʼune comète] : Plin. 2, 89 || cime [dʼun arbre] : Plin. 6, 87 || [fig.] Plin. Min. Ep. 5, 8, 10.