lanerius

1 lanerius v. 1 lanarius

2 lanerius [OF lanier] , (falco ~ius or ~ius as sb. m.) lanner falcon (also in phr. genus ~ium). falcones Hibernia preter generosos non habet; desunt enim degeneres illi quos vulgari vocabulo ~ios vocant Gir. TH I 23 (cf. Higd. I 32 p. 338, Brompton 1073: laniarios); 1205 debet ‥ j jactum falconum †lanarum [MS: lanar’] Pipe 128; 1210 (v. 2 falco 1c); 1213 ad j girfalc’ et duos falcones ~ios DocExch 251; 1215 (v. gruarius a); ? 1219 in cordis ad laneri’ iiij d. (Chanc. Misc.) Househ. Ac. I 119; 1253 falcones lanarios ardearios (v. ardearius); 1279 ij falcones layner’ , c1285 ij falcones laenerios (v. heironarius b); 1287 pro putura duorum falconum lanor’ KR Ac 351/24 m. 2; 1288 pro putura vij leporariorum et iij falconum regis laneriorum [Gl. Arch. s. v. putura: falconum et alanerarium] KR Mem 61 r. 10d.; 1290 (v. cornailarius); 1313 duorum ~iorum heironariorum (v. heironarius a); 1315 unum falconem laner’ vocatum (v. 2 falco 1c); 1337 (v. 2 falco 1b); 1340 ad scrutandos ‥ nidos falconum nostrorum lanariorum ‥ et ad pullos inde capiendos Pat 197 m. 6; 1382 lanerorum (v. lanerettus); primum [genus falconum] appellatur lanarium, cujus duo sunt genera: unum caput et rostrum grossa habet, pedes ut aquile, quod ‥ habilitatum ‥ egregium est in volatu; aliud vero genus lanarii stature minoris est et minoris reputacionis Upton 188.