lanna
lanna, s. lāmina(= Ohrläppchen).
carucarii invenient ferros et omnia necessaria ad carucas reparandas preter trabes, cultra, vomeres, juga, et lan’(
lann’;
lamnas [] perh. lannias
in virgis emptis pro ropis et ~is, ij d. ob.(
in capp’ anul’ et happ’ ferreis ad lann’ carucarum faciendis de proprio ferro, xj d. ob.(
in cappis et anulis et catenis ferreis ad lann’ faciendis et fabricandis, vij d.(
in iij lann’ ad carucas fractis reficiendis(
in stipendio unius carpentarii pro merremio pro jugis, lanis, et arquillis cindendis(
in jugis et lanis nichil, quia per famulos(
custus carucarum ‥: xij d. in lanis emendandis cum veteri ferro domini(
in lam’ stapul’ et anul’ ferr’ defract’ emend’ per vices viij d.(
lanna, æ, f. , lobe [de lʼoreille] : Arn. 2, 41.
Quæ insula usque in hodiernum diem Lanna Hilduti vocitatur ;
Lannaenim Armoricis, qui
dpost
nmutare solent in alterum
n, idem est quod populis Septentrionalibus
Landa, duplicis notionis vox, quæ et terram incultam significat, et territorium, regionem, dominium. Hinc emendanda sequentis vocis expositio ;
Lannaquippe nusquam Monasterium significavit apud Armoricos, sed
Leandi, a
Lean, Monachus vel cœlebs et
ti, Domus. Vide Land et Leanes.