laqueator
lăquĕātor, ōris, m. [laqueus],
- an ensnarer, a kind of gladiator who attempted to catch his adversary with a noose, acc. to Isid. Orig. 18, 56 (al. laquearius).
laqueātor, ōris, m. (1. laqueo), der Verstricker, Isid. orig. 18, 56.
ut ‥ significemus ‥ quam plenus sit fraudibus ~or ipse(
fallaces captivacionis laqueos, quos ‥ venator invidus posuerat
lăquĕātŏr, ōris, m. (laqueo 2), qui enlace, qui lie : Isid. Orig. 18, 56.