leda
lēda, ae, lēdon, i, and lēdănum, v. lada.
1. lēda, ae, f. (ληδος) u. lēdon, ī, n. (ληδον), ein Strauch, von dem das Harz lēdanum (lādanum), ī, n. (λήδανον, λάδανον) gesammelt wird, kretisches Cistenröslein (Cistus creticus, L.), Plin. 12, 73 sqq. (wo leda, ladanum u. ledanum); 26, 47 (wo ledon u. ladanum).
2 lēda, æ, v. lada : Plin. 12, 73.
Trithinga, continens 3. vel 4. hundredos seu centurias. Fœdus Alvredi et Godwini Regum :
Sint omnes... et in Fridgild juxta conditiones et professiones suas, et in Folkesmoth, et in Schiremoth, et in Handred, et in Wapentoc, et in Treting, et in Leth secundum consuetudines patriarum et provinciarum, et Comitatuum Regni.Alias
Lechhabetur. Leges Edwardi Confess. cap. 34. quod inscribitur
de Trithengis et Ledis:
In quibusdam vero provinciis Anglice vocabantur Leth, quod isti dicunt Trithinge.Vide Lastum, Trithinga.
de Campainiesin tractatu Bononiensi in Morinis ann. 1216. in Chron. Andrensi :
Dedi totam partem maresci... jacentem inter marescum de Gisnes et marescum S. Wilmari de nemore, ultra Ledam de Gisnes, ab orientali parte ipsius Ledæ, etc.Alia anni 1136. in Probat. Hist. Guinensis :
Terram, alnetum, paludem, quæ jacent inter Ledam de Alardesbroc et slusam molendini prædicti Comitis, etc.Ubi
Ledavidetur esse via latior, Gallis
Lée, quomodo in silvis semitas grandiores etiamnum vocamus : unde denique
la lée, perperam postmodum
alée, pro
la lée, semita in hortis et silvis dicta. Vox formata a
lata, via ; vel quod lateri agri aut silvæ adjaceat,
lezenim est
latus, seu potius
ad latus. Itaque ager qui alteri agro adjacet,
lez, seu prope illum agrum esse dicitur.
Léeautem pro
latausurpat
le Roman de Garin:
Id est,La lande fu et belle, et grande, et Lée.
lata. Ita vicissim
lée, pro latitudine usurpatur in Charta Normannica apud Spelmannum :
En Lunghure 27. perches et en Lée douze perches.Et
Leed, in alia Charta in Monastico Anglic. tom. 1. pag. 478 :
Et la culture del Heighe, et undecim parches del bois en Leed, et 26. acras versus Orientem de Halech, et versusOccidentem Halgh, tredecim perches de Leed, et 25. in longum de prato, etc.
Unde placitum fuit inter eos in curia domini Regis, scilicet quod omnes Ladæ quas Monachi de Saltreia fecerant in illo marisco, obstupabuntur : excepta illa magna Lada, quæ vadit de Wittlesmare, versus Saltreiam, quæ remanebit aperta, per quam ipsi Monachi de Saltreia adducent lapides et cætera necessaria ad constructionem Monasterii sui, etc.Charta Edw. Confessor. in lib. Rames. sect. 102 :
Ex parte scilicet orientali ipsius Ladæ, usque ad locum qui dicitur Gangstede.Ubi
Lada, non est canalis ad derivandam aquam e paludibus, uti censuit Spelmannus, quod satis ex loco proxime laudato colligitur.
d'AthisMS. :
Sur son cheval que moult tost vait Perithous coure le Lait.
Ex parte australi terminus est aquæductus, qui vulgariter dicitur Leda.Cui notioni plura ex allatis conveniunt.
De dono Aylenæ... terram de bosco, longam Leyam, curtam Leyam, Croftam Harduini, etc.
Et post hæc Comes potest eos ducere et ponere ubicumque voluerit inter Leiam et mare sine ferro et compedibus.
Brancas etiam de Leia, quantum necesse fuerit ad focum Monachorum.Ubi
Leiaaccipitur pro silva cædua. Charta de divisione boscorum ann. 1219. in Regesto Philippi Augusti Herouvalliano fol. 170 :
Concedunt metas et Leias factas et positas per prædictos.
de Lacy, Constabularii Cestriæ apud Spelmannum :
Confirmavi Deo et S. Joanni Hospitalis Hierosol... 22. acras terræ in villa de Altancotes, infra Lias divisas, scilicet de Orientali latere de Stenwood usque ad semitam, quæ, etc.Hinc
Laier les bois, in Consuet. Aurelian. cap. 1. art. 82. est silvam per
viasdividere :
Laiein aliis pars silvæ viis suis definita : unde
S. Germain en Laie, id est, in ipsis silvis situm suburbanum, non vero a
Letispopulis uti opinatur Jacobus Gothofredus ad leg. 12. Cod. Th. de Veteranis. Vide Consuetud. Lodunensem cap. 13. art. 3. At
Laiampro cæduo usurpare videtur Charta fundationis Collegii Canonicor. in Ecclesia Parochiali Escoiarum diœcesis Rotomag. ab Ingerranno de Marigniaco mense Jan. ann. 1310. ex 47. Regesto Tabularii Regii n. 64 :
Insuper de prædictis Canonicis videlicet cuilibet 11. quadrigatas bosci seu buchiæ pro ardendo, videlicet quamlibet quadrigatam ad 3. equos percipiendo anno quolibet in foresta de Basquevella juxta boscum cæduum, sive Layam, quæ fuit novissime mensurata.
Idem Milo quitavit ligna signata quæ vulgo dicuntur Laia, et quicquid nemoris continetur intra prædicta ligna et jam dicta fossata, etc.Occurrit præterea in Charta 113.