licitor
lĭcĭtor, ātus, 1, v. dep. [liceor], to offer a price, to bid for any thing (ante- and postclass.).
- I Lit.: ut ne licitare advorsum animi mei sententiam, Plaut. Merc. 2, 3, 104 (438).—
- II Transf., to contend, fight: licitati in mercando sive pugnando contendentes, Paul. ex Fest. p. 116 Müll.: inter se licitantur, Enn. ap. Non. 134, 14 (Ann. v. 77 Vahl.): licitari machaerā adversum aliquem, Caecil. ap. Non. 134, 16 (Com. Fragm. v. 69 Rib.).
licitor, ātus sum, ārī, (Intens. v. liceor), I) auf etw. bieten, Plaut. merc. 441. – Curt. 4, 1 (2) 12 jetzt licemini. – II) streiten, inter se, Enn. ann. 74: machaerā adversum alqm, Caecil. com. 69.
lĭcĭtor, ātus sum, ārī, fréq. de liceor, ¶ 1 enchérir, surenchérir : Pl. Merc. 441 ¶ 2 lutter, combattre : Enn. Ann. 74 ; Cæcil. 69 ; P. Fest. 116.
- 1. (Plaut.) bieden (bij veilingen);
- 2. (postklass.) bieden op (m. acc.).