ligurrio
ligurrio, to lick up
ligurrio (in Hdschrn. u. Ausgg. auch ligūrio), īvī u. iī, ītum, īre (lingo), I) intr. lecken, leckerhaft sein, Ter. eun. 936. – II) tr. 1) lecken, belecken, itaque iis (apibus) unctus qui accessit, pungunt, non, ut muscae, ligurriunt, Varro: ius, Hor.: capreis naturam (v. Bock), Atell. inc. 3 R.2: catillos, auslecken, Macr. – prägn., alqm, jmd. beschmausen, Plaut.: furta, heimlich naschen, Hor. – im obsz. Sinne, wie λείχειν u. λειχάζειν, Suet. u. Mart. – 2) nach etwas lüstern sein, lucra, Cic.: curationem agrariam, Cic.: quoniam iam dialecticus es et hoc quoque ligurris, Cic. – ➳ Imperf. synkop. ligurribant, Macr. sat. 2, 12, 17.
lĭgurrĭō, (14) etc., v. ligurio, etc.
- 1. (niet-klass.) likken (aan), snoepen van;
- 2. (metaf.) belust zijn op, azen op [curationem agrariam].
ligurriō (ligūr-) īvī, ītus, īre
- 1 LIG-, to lick up: piscīs tepidumque ius, H.—Fig., to be dainty, be nice, T.—To enjoy by stealth: furta, H.—To long for, desire eagerly: lucra: agrariam curationem.