limate
līmātē, adv., v. limo, P. a. fin.
līmātē, Adv. im Compar. (limatus), gefeilt, genau, limatius quaerere superstitionum sectas, Amm. 15, 13, 2: residua quae secuturus aperiet textus, pro virium captu limatius absolvemus, Amm . 15, 1, 1. – ➳ Cic. de fin. 5, 12 ist limatius der Komparat. von limatus, w. s.
līmātē, avec travail, avec correction || limatius Amm. 15, 13, 2.