linearis
līnĕāris, e (or līnĭāris), adj. [linea],
- of or belonging to lines, consisting of lines, linear: pictura, the art of drawing with lines, without colors, Plin. 35, 3, 5, § 16: ratio, the science of lines, geometry, Quint. 1, 10, 36: probatio, a proving by means of lines, a mathematical demonstration, id. 1, 10, 49.—Adv.: līnĕārĭter, by lines, Boëth. Inst. Music. 3, 9 init.
līneāris, e (linea), zu den Linien gehörig, in Linien bestehend, Linien-, pictura, das lineare Zeichnen, Zeichnen mit Linien ohne Farben, Plin.: ratio, die Wissenschaft der Linien, Geometrie, Quint.: u. so cognitio, Mart. Cap.: probatio, der Beweis durch Linien, der mathematische Beweis, Quint.: cursus, rigor, Gromat. vet.
ij d. in una corda ~i empta pro nave regulanda
v d. in ij minutis cordis ~ibus emptis ad bargeam
[gutta pluvia ] est rotunda; ergo secundum visum non videtur ~is, quia si videretur esse ~is tunc aliqua ejus pars videretur esse ubi ipsa non est: apparet tamen quod ipsa sit ~is
linearis rerum creatio / circulatur et fit perfectio
~i dimensione
possumus autem opere liniari decenter coxam cum suis lateribus perlimare, et compositorum talis apparebit figura
~is pro eo quod linee applicatur, spacialis pro eo quod spacium occupat
glossam ‥ ~em(
motus quoque simplicis prima divisio est in motum a medio et motum ad medium et motum medium horum, qui est motus ~is inventus in utroque dictorum motuum
de Chaim et Lamech ‥ ~i propagine Jubal descendens
ecce jus tuum avitum, quod te contingit jure ~i
līnĕāris, e (linea), de ligne, linéaire : linearis pictura Plin. 35, 17, dessin [au trait], lʼart dʼesquisser || géométrique : Quint. 1, 10, 49 ; linearis ratio Quint. 1, 10, 36, la géométrie.