logice

1 logice [LL] , in accordance with or by means of logic, logically. nec sequitur logice, si cadit, ergo timet Garl. Tri. Eccl. 61; de accidentibus est loqui quadrupliciter: uno modo loyice, ‥ et sic principia eorum sunt genus et differentia [dist. from: metaphysice ‥ methamatice [sic] ‥ naturaliter] Bacon VII 21; licet Aristoteles dicat ~e quod substancie nihil est contrarium ‥ Id. Maj. II 422; hoc ‥ sive ~e sive rhetorice suadere conamur R. Bury Phil. 2. 30; istud neque philosophice neque ~e neque theologice potest dici Bradw. CD 753D; Augustinus secundum logicam suam sic loquitur, ergo Cristianus debet ~e loqui conformiter Wycl. Ver. I 35; predicta proposicio nec est per se ~e falsa nec ~e vera (Kyn.) Ziz. 20.

2 logice v. logicus(2)