macera
macēra, s. machaera.
carnem ne macĕra carnes prebente macēra [gl.: ]bucher
măcēra, v. machæra : Capit. Pert. 8, 4.
Alodium de Lietsinis cum moneta, cum teloneo etAlia Ottonis Imp. ann. 922. apud eumdem Miræum in Dipl. Belg. lib. 1. cap. 17 :Macera , et districto, cum molendinis, etc.
Similiter mercatum, percussuram monetæ, Macheriam.Alia Henrici Ducis Brabant. ann. 1081. in Cod. Donat. Piar. cap. 65 :
Cum teloneo et Maceria,
Madheria,
cum molendinis et curtibus. Quæ verba idem sonant cum iis, quæ habent varia Imper.
Insuper et bannum nostrum et monetam, teloneumque sive Macellum publicum ibi construi liceat.Occurrit præterea in Chronico Mindensi pag. 738. 739. 740. 750.
Matera, Materiaet
Matheria, ut videre est infra in Maeria 4. ubi et genuinus harum vocum sensus exponitur.
Macera, apud Papiam loco laudato, et in Charta Ottonis Imp. anni 946. apud Sammarth. in Abbatib. pag. 462. Vide Machecarii.
Machæra, usurpavit Aldhelmus.
Ancipitem fugiens duro cum dente Maceram.