malacus
mălăcus, a, um, adj., = μαλακός,
- soft, supple, pliant (Plautin.): pallium malacum et calidum, Plaut. Mil. 3, 1, 93 (688): pallium, id. Bacch. 1, 1, 38 (72).—
- II Transf., soft, delicate, luxurious: ad saltandum malacus, Plaut. Mil. 3, 1, 74 (669): unctiones, id. Stich. 1, 3, 74 (228): in malacum modum, id. Bacch. 2, 3, 121 (355).
malacus, a, um (μαλακός), I) weich, zart, corpusculum, Plaut. Cas. 843 Schoell.: pallium, Plaut. Bacch. 71 u.a. – bildl., weichlich, üppig, unctiones, Plaut.: aetas, Plaut.: moechus, Plaut.: subst., malaci, Enn. fr. var. 25. – II) übtr., gelenkig, m. ad saltandum esse, Plaut. mil. 668.
mălăcus, (14) a, um (μαλακός), doux, moelleux [en parl. dʼune étoffe] : Pl. Bacch. 71, etc. || [en parl. dʼune friction] : Pl. St. 227 || [fig.] agréable, voluptueux : Pl. Bacch. 355 || flexible, souple : Pl. Mil. 368.
- 1. zacht, week [corpusculum];
- 2. soepel, buigzaam [ad saltandum];
- 3. (metaf.) luxueus [aetas].