martarus

, ut Martrinus, ad Martalos vel Martures, pertinens. Chron. Viti Arenpeck. apud Pez. tom. 1. Script. Austr. rer. col. 1254 : Ipsa denique Elizabet intoxicata, ut dicebatur, per regem Wladislaum in mastrutis (l. mastrucis) Martaris anno Domini 1442.