meatim
mĕātim, adv. [meus],
- in my manner, analog. to tuatim, after thy manner; acc. to Prisc. p. 949 P.; Donat. p. 1759 P.
meātim, Adv. (meus), nach meiner Art, analog mit tuatim (nach deiner Art), nach Charis. 186, 2. Prisc. 12, 27. Prob. inst. 152, 34 K. Donat. 385, 15.
brevi quidem narratione ~im sed et rustica
ideo autem hoc constitui et ~im disposui sermonem hunc vobis juvenibus
~im, meo more; suatim, suo more; nostratim, nostro more
mĕātim (meus), à ma manière : Char. 186, 2 ; Prisc. Gramm. 12, 27.
Meo more, in Glossis Isid. In Glossario veteri Saxonico, minlice,
meatim. Vide Priscian. lib. 11. Donatum, et Grammaticos veteres.