medicator
mĕdĭcātor, ōris, m. [medicor],
- a physician (post-class.): annunciari Christum medicatorem, Tert. adv. Marc. 3, 17; Avien. Arat. 216.
medicātor, ōris, m. (medicor), der Heiler, Heilkünstler = der Arzt, Tert. adv. Marc. 3, 17. Avien. Arat. 216.
†meditus [l. medicus ], ~or
Domine, ‥ vulnerum ‥ potentissime ~or
Domine, omnium ~or
mĕdĭcātŏr, ōris, m. (medicor), médecin : Avien. Phæn. 216 ; Tert. Marc. 3, 17.