memoratio
mĕmŏrātĭo, ōnis, f. [memoro],
- a mentioning, Corn. Gall. 1, 291.
memorātio, ōnis, f. (memoro), die Erwähnung, Maximian, eleg. 1, 291. Corp. inscr. Lat. 8, 212. v. 7. Boëth. in Aristot. rhet. 3, 10 Sp. – Arnob. 3, 40 jetzt miserationis.
in visione inordinata intelligens omnem illicitam sensacionem vel ~onem, per mulierem omnem rem mobilem abusibilem, et per mechiam omnem inordinatam concupiscenciam creature
est cineris pulvis humilis memoratio finis
solutis ‥ computatori de quodam speciali regardo ‥ causa ~onis antiqui feodi officii predicti(
in parte posteriori [sc. cerebri ] fit oblivio et ~o ab anima
in cujus rei testimonium presenti ~oni sigillum dicti comitis ‥ est appensum
memoratus, ~o
mĕmŏrātĭō, ōnis, f. (memoro), action de rappeler, récit : Boet. Diff. 3, 10.