milium
milium, millet
mĭlĭum, ii, n.,
- millet, Varr. R. R. 1, 57, 2; Verg. G. 1, 216; Plin. 18, 30, 73, § 304; 18, 10, 24, § 100.
milium, iī, n., (μελίνη), die Hirse (Panicum italicum, L.), Varro LL. 5, 106 u. r. r. 1, 57, 2. Verg. georg. 1, 216. Ov. fast. 4, 743. Cels. 2, 17 u. 18. Colum. 2, 9. § 17 u. 19. Plin. 18, 49 sq. u. 96: panis ex milio, Cels. 2, 25: milium pistum, Edict. Diocl. 1, 4: milium integrum, ibid. 1, 5: milium (Indicum), Moorhirse, Plin. 18, 55: moram si quaeris, sperge milium et collige, Corp. inscr. Lat. 4, 2069.
~ium, genus leguminis
~iummil
~ium [gl.: ], cepe et hujusmodi leguminamil
unum enim ~ium dicitur magnum respectu aliorum ~iorum que sunt minora et est parvum in comparacione ad montem
volueris memorari in magno vel in parvo, cujusmodi sunt mundus, exercitus, civitas, ~ium, jotha, aut vermiculus minimus
postea da apozima ex radicibus apii, feniculi ‥ ~ii solis
si sit a renibus ‥ tunc valet ~ium solis, nuclei cerasorum, saxifragria
cauda porcina, i. ~ium solis,gromil idem
granum solis, i. ~ium solis, i.gromil
~ium solis, palma Christi,gromil idem
grumelle , ~ium, gramen solis
mĭlĭum, (13) ĭī, n. , millet, mil [plante] : Cato Agr. 6, 1 ; Varro R. 1, 57, 2 ; Virg. G. 1, 216 ; Ov. F. 4, 743.
milium ī, n
- millet, V., O.