minutus
minutus, little, small, minute
- 1. erg klein, nietig [litterae];
- 2. (metaf.) onbeduidend, nietig [res kleinigheid; causae bagatellen; plebes mindere volk; imperatores; philosophi; animus kleinzieligheid; versus];
- 3. fijn (opgedeeld) [folium; genus sermonis met korte zinnen];
- 4. gedetailleerd, minutieus [subtilitas];
- 5. (v. taalgebr.) benepen; ➤ -e grandia dicere; minutius rem tractare.
減者。微小。卑。胆小者。Minuti philosophi 言不服人之儒。
Suggest a Translation
See an image
Oudinus operarius vinearum dixit, quod si Minuti volebant ei credere, ipsi facerent bellum contra grossos, et ipsos occiderent. Populus minutus,in Instr. ann. 1379. inter Probat. tom. 3. Hist. Nem. pag. 24. col. 1.
Menuaille, ut et Italis
Et chevaliers quarante et un, Et quatre vingt de leur pietaille, Et grant nombre de Menuaille.
Præfatus Petrus a patria exulatus uxoreque prægnante ac Minutis liberis oneratus, etc. Minutulus,eodem sensu, apud Plautum. Neque alia notione
Mingrelins, in Lit. remiss. ann. 1406. ex Reg. 161. ch. 1 :
Jehan Tholomer dist que Jehan de Mey n'estoit que un Mingrelins, et que une commere frapperoit plus grant cop de sa quenoille, que il ne feroit d'une espée.
Caveant autem tam Minuti, quam in officiis occupati, ne nimis tarde dormitorium intrantes, fratres jam quiescentes inquietent.Nisi sit a verbo
Minueresupra.
- P. of minuo, little, small, minute: pisciculi, T.: maculae: facies minutae, miniatures, Iu.: res, trifles.—Fig., petty, paltry, insignificant: imperatores: animus: plebes, Ph.: genus sermonis: minuti animi voluptas, Iu.
-
…an te nescio quis simulatis ignibus hostis sustulit e nostris, Cynthia, carminibus atque utinam mage te remis confisa minutis parvula Lucrina cumba moretur aqua, aut teneat clausam tenui Teuthrantis in unda alternae facilis cedere lympha manu, quam…
Propertius, Elegies
-
…aut gloriae. nullas enim consequuntur voluptates, quarum potiendi spe inflammati multos labores magnosque susceperant. ecce autem alii minuti et angusti aut omnia semper desperantes aut malivoli, invidi, difficiles, lucifugi, maledici, monstruosi, alii…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…perveniunt ad eam partem ut ne ratione quidem et coniectura ulla res percipi possit. haec autem universa concidunt etiam minutius. ut enim de sensibushesterno sermone vidistis item faciunt de reliquis, in singulisque rebus, quas in minima dispertiunt…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…terram aquam ignem, tum ex iis omnia. Anaxagoras materiam infinitam, sed ex ea particulas similes inter se minutas, eas primum confusas postea in ordinem adductas mente divina. Xenophanes paulo etiam antiquior unum esse omnia, neque…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…id accuso. L. Octavio et C. Cottae consulibus senatus permisit ut vini et olei decumas et frugum minutarum, quas ante quaestores in Sicilia vendere consuessent, Romae venderent, legemque his rebus quam ipsis videretur dicerent .…
Cicero, in Verrem
-
…ut neque verbum ita traiciat ut id de industria factum intellegatur, neque inferciens verba quasi rimas expleat, nec minutos numeros sequens concidat delumbetque sententias, nec sine ulla commutatione in eodem semper versetur genere numerorum, is omnia fere…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…quod idem interdum virtutis nomine amplectimur, ut omnia praeterea, quae bona corporis et fortunae putantur, perexigua et minuta videantur, igitur ne malum quidem ullum, nec si in unum locum conlata omnia sint, cum turpitudinis malo…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…videndum de reliquis, cum haec duo ei liberiora fuerint, circuitus conglutinatioque verborum. Illa enim ipsa contracta et minuta non neglegenter tractanda sunt, sed quaedam etiam neglegentia est diligens. Nam ut mulieres esse dicuntur non nullae inornatae…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…. Cito enim exarescit lacrima, praesertim in alienis malis. Nec quic quam in amplificatione nimis enucleandum est, minuta est enim omnis diligentia ; hic autem locus grandia requirit. illud iam sit iudici, quo quaque in causa…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…erro nec mihi hunc errorem, quo delector, dum vivo, extorqueri volo ; sin mortuus, ut quidam minuti philosophi censent, nihil sentiam, non vereor ne hunc errorem meum philosophi mortui irrideant. quod si non sumus…
M. Tullius Cicero, De Senectute