mirabilitas
mīrābĭlĭtas, ātis, f. [mirabilis],
- wonderfulness, admirableness, admirable quality (eccl. Lat.): operum, Lact. 7, 4 init.
mīrābilitās, ātis, f. (mirabilis), die Wunderbarkeit, Lact. 7, 4 in.
quod si fingunt ~atem eukaristie, dicant ‥ quod remanet panis substancia et omnia illa accidencia sine ejus informacione
nam Deus posset hoc facere, et redundaret in difficultatem credendi ac ~atem operum Dei
mīrābĭlĭtās, ātis, f. (mirabilis), étrangeté : Lact. Inst. 7, 4.