misertor
mĭsertor, ōris, m. [syncop. for miserator, from miseror],
- a pitier, compassionater: miserande misertor, Ven. Vit. S. Mart. 478.
misertor, ōris, m. (synkop. für miserator v. miseror), der Bemitleider, Beklager, Ven. Fort. vit. S. Mart. 2, 478.
mĭsertŏr, ōris, m. , c. miserator : Fort. Mart. 2, 478.