mite
mite, mildly, gently
mīte, adv., v. mitis fin.
mīte, Adv. (mitis), sanft, gelinde, Apul.: mitius ferre, gleichmütiger, Ov.: mitius perire, schmerzloser, leichter, Ov.: mitius aut horridius manipulatim alloqui, Tac.: ut mitius loquar (als Parenthese), Augustin.: mitissime legatos appellare, Caes.
ob fedus mite contendunt Israhelite
respondit mortuus virgini se in aere purgatorium pati sed solito ~ius
in penalibus enim causis, ubicumque potest civilis juris humanitas, occasionem nanciscitur, ut cum lapis in penam ~ius agatur
Herus ‥ / mite reddens refugium(
conversus ad me ~issime dixit, ‥
ut ~ius dicam
parvum habet in bonis. ideo ~ius secum agitur de misericordia
mītĕ, (14) n. de mitis pris advt , avec douceur, doucement || -tius Ov. P. 3, 7, 27 ; -tissime Cæs. G. 7, 43, 4.
(mīte) adv., only comp.and sup.
- mitis, mildly, gently: Mitius ista feres, O.: mitissime legatos appellare, Cs.: mitius alqm adloqui, Ta.